Ayırdılar… 


İlk yaşadığım yer annemin içinde idi. Bağlandım, sevdim, kalp döyüntülerile yaşadım. .. Sonra aldılar o dünyanı benden. Ayırdılar. Susdum. 

İlk yediyim ana sütü oldu. Tadını sevdim… Bir az büyüdüm, çok gördüler bana… Sütten ayırdılar… Susdum…  

Annemi sevdim. .. Büyüdüm. Evimden ayırıb çocuk bahçesine, sonra orta okula yolladılar öyrenmem için. Annemden uzaklaşdım, susdum. 

Babamı çok sevdim. Babamla Annem ayrıldı. Beni de babamdan ayırdılar. Ağladım. Susdum. 

Birini sevdim. O, Beni sevdi. Birisi girdi zamanla aramıza. Götürdü uzaklara, sevgimden ayrıldım, susdum. 

Biriyle aile kurdum. Mutlu olamadım, hep ezildim, kavgalar bitmedi. Bıkdım. Azadlığımı aldı. Vurdum öldürdüm onu. 

Azadlığımı aldılar, hapse atdılar. Çocuğumu aldılar, ayırdılar, susdum. 

Şimdi hapisdeyim. Hayatımı çalıyorlar, ölüyorum. Aldıkca, ayırdıkca Beni, susdum. İnsanlara susdum,  kendimi savunmak için susdum… Susarım bu defasında da… Susmalıyımmı ayrıldığımda? 

Advertisements

Bir cavab yazın

Sistemə daxil olmaq üçün məlumatlarınızı daxil edin və ya ikonlardan birinə tıklayın:

WordPress.com Loqosu

WordPress.com hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Twitter rəsmi

Twitter hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Facebook fotosu

Facebook hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

Google+ foto

Google+ hesabınızdan istifadə edərək şərh edirsinz. Çıxış / Dəyişdir )

%s qoşulma