Virtual dərəbəylik-real insanların virtual səfehliyi…(Sevincli Dünyaya nəzirə)


  Sevincli Dünyanın eyni adlı yazısına davam, əlavə olaraq yazıram. İnternet İnternet – mənim üçün məlumat əldə etmək, zəruri insanlarla ünsiyyətdə olmaq, onları axtarıb tapmaq, material, kitab yükləmək, məqalə və ya xəbər oxumaq, xəbərləri çatdırmaq üçündür. Kimisə narahat etmədən… Bizdə ən ciddi saytların belə səviyyəsi sıfıra enmişdir, buna görə səviyyəsizlərimizə minnətdar olmalıyıq. Məhz şərq dünyasından olan yaşından asılı olmayaraq, Ərəb, Fars, Pakistan, Əfqanıstan, Türk, Azərbaycan mənşəli vətəndaşların sayəsində bir çox ciddi, işgüzar saytlarda qeydiyyatdan keçməyimə peşiman olmuşam. Aylardır, oradakı səhifələrimə girmirəm və inboksuma yazılanları oxumuram. O qədər bekar, avara, yanıq, psixi, əsəbi xəstə olan, qeyri-etik insanlar var ki, bezdirirlər insanı. … Virtual dərəbəylik-real insanların virtual səfehliyi…(Sevincli Dünyaya nəzirə) oxumağa davam et

Gəl, razılığa gələk


Mixail Baxarev Rus dilindən tərcümə Bu yaxınlarda oturub insanın daxili insanı haqqında düşüncəyə dalmışdım. Fikirləşirdim, bu insan necə bizi hərdən idarə edə, hərdən isə bizə lazım olmayan, ya da bizim üçün təhlükəli olan işləri görə bilər! Hərdən  bizim zahirən göstərmək istədiyimizdən kəskin fərqlənə bilər, məsələn: biz zahirən sakit və səssiz görsənə bilərik, halbuki o, mülayim deyil, dəlisov ola bilər, biz çox gözəl və hətta çox cəlbedici ola bilərik, amma o, qorxunc və iyrənc ola bilər. Bəzən isə, əksinə ola bilər, insan özünü güclü və lazımlı göstərə bilər, halbuki daxilən zəif və inanılmaz komplekslərlə dolu olmasıyla yanaşı, çox gözəl,çox zərif ola  … Gəl, razılığa gələk oxumağa davam et

Tənha qalmaq hüququ


Yazının müəllifi Mixail Baxarev Rus dilindən tərcümə edən mən Bir gün bir insan dəniz sahilinə gəlir və üfüqə doğru, uzaqlara baxmağa başlayır. Ona ikinci adam yaxınlaşır və ondan bir şey soruşmayıb onun kimi edir. Onları və bu mənzərəni görən və kənardan ötüb keçən üçüncü şəxs onlara qoşulmağı qərara alır. Bir müddət keçdikdən sonra dəniz sahilində onlarla insan dayanıb üfüqü seyr edirdi.  Hər kəs öz tərəfinə baxır və özünə məxsus olacaq nəyisə gözləyirdi. Kimsə uzaqlarda gəmini görəcəyinə, ümid edirdi, kimsə sadəcə olaraq üfüqə baxırdı, kimsə nəyinsə baş verəcəyini gözləyirdi. Onlar səssiz çox dayandılar və demək olar ki, cınqırlarını belə çıxartmır, tərpənmirdilər. … Tənha qalmaq hüququ oxumağa davam et

Sadәcә bir dosta var ehtiyacım


Foto: Valeh Arifoğlu Darıxıram, ehtiyacım var bir dosta, әsl dosta, sükunәti mәnlә dinlәyә bilәcәk, mәnim kimi tәnha birisi, tәnhalığın nә olduğunu bilәn, anlayan dost… Susduğumda dindirmәsin, baxışlarımdan oxusun susqunluğumda gizlәtdiyimi… İntim, seks istәmәsin, dost seksi tәklif etmәsin, paylaşdığım sirrlәrimi qorusun, ötürmәsin başqa birinә… Mәni sevsin dost olaraq, dәyәr versin dostluğuma, mәnә, güdmәsin nәsә… Dost kimi sәmimi olsun, pәrdә olmasın aramızda, qucaqlaya bilim onu dost olaraq, gülüm, ağlayım yanında içdәn, qınamasın mәni çox tәbii olmağıma görә… Toxunduqca әllәrinә, saçlarına әllәrim sakitlәşim, valeryanım olsun, bir dә ki muzam, ona baxıb yazım. Zәngin olsun mәnәvi dünyası, әxlaqı, baxışları, sәsi yuxuya aparsın mәni yuxusuz … Sadәcә bir dosta var ehtiyacım oxumağa davam et

Demərəm… (satirik, yumoristik yazı)


Xarici parklara, istirahət obyektlərinə baxıram… Heç bəyənmirəm… Zövqümcə deyil… Əminəm ki, bir çox həmyerlilərim həmfikir olar mənimlə… Xaricdə hər bir universitetin, tələbə şəhərciyində yaşıllıq var, ot, gül-çiçək var, piknik edir, dincəlir, qazonun üstündə otururlar… Görməmişdilər vallah… Yazıqlar bura gəlsələr, dəli olarlar… Bizi müharibə, vətəndaş toqquşması, cahan müharibəsi, axirət qorxutmaz… Biz hər şeyin ən pis halına hazırıq… Mən demərəm: Qıza gözəl demərəm, əgər onda təbii bir cizgi, bədən üzvü qalıbsa… Qızın gözəllik meyarları-tatuaj qaş, şişirtmə dodaq, yumşaq yer, sinə, yanaq, dartılmış üz, dəri, gözlər, kəsilmiş burun, çənədir, bir də ki, qaynaq edilmiş süni saçlar, taxma kirpiklərdir, makiyaj isə o qədər olmalıdır sifətdə … Demərəm… (satirik, yumoristik yazı) oxumağa davam et

Azad deyil…


Eh… İnsan övladının tək arzusu azadlıqdır əslində… O da gerçəkləşməyən ortaq arzudur insanlar arasında… Azad olmur heç kəs… Tam olaraq azad ola bilmir… İNSAN NƏ DOĞULANDA, NƏ YAŞAYANDA, NƏ DƏ ÖLƏNDƏ AZAD OLUR. ÇÜNKİ RUH KÖLƏ OLUR İNSANA DOĞULDUĞU ANDAN ÖLƏNƏ QƏDƏR. İnsan doğulmamış asılılıq, köləlikdə olur, anasından, ana atasından, özündən… Doğulanda asılı olur valideyn, həkimlərdən… Bir az böyüyəndə, yaşayanda asılı olur ailədən, digər insanlardan, fərdlərin yaratdığı cəmiyyətdən, qanunlardan, dindən… Azad olsaydı insan, o zaman nə mübarizə aparardı, nə müqavimət göstərərdi, nə də kimsə idarə etməzdi onu… Qadağalar çoxdur, qəfəslər çoxdur… Yalanlarla bir qəfəsdən daha geniş görsənən digər qəfəsə, bir … Azad deyil… oxumağa davam et

Dur yanımda…


Foto: Mülkədar Rüstəmov Ayaq saxla, dur yanımda, demə ki, varsan, varlığından xəbərdaram, demə ki, mənimləsən çıxdığımız bu yolda, inanmıram, sən çıxıb gedirdin, mən saxlatdım səni, öndəydin, baxmırdın ki, axsayıram, qalmışam arxada… Dur yanımda, getmə önə, tut əlimdən, tələsmə… Tam olaraq tənha qalmaq yaraşmaz mənə, kölgəmsənsə, ötmə məni, qalma arxamda, dur yanımda, düz yanımda… Sən özümsən, bir parçamsan, izimsən məndən qalan, kölgəmsən, tək sirdaşım indi sənsən… Təkrarımsan, bir yarımsan… Sənlə daha güclüyəm sanki… Sanki tənha deyiləm… Vardır məni tərk etməyən birisi… Uzadıram əlimi sənə tərəf, sən də uzat… Əl-ələ tutaraq addımlayaq biz bu yolda… Mən yıxıldım, mən əyildim, sən də yıxıl, … Dur yanımda… oxumağa davam et

Bir az…


Yığ ovcuna bir az suyu, susuzlayan zaman içim ovcundan… Ovcuna yığ bir daha suyu, yuyum əl-üzümü, günahlarımı… Yığ ovcuna bir az torpaq, olsun əsası başlanğıcın, davamın… Yığ ovcuna bir az torpaq,tök yerə, bellə, ağac ək, versin bar… Yığ ovcuna meyvələri, birdən ürəyim yolda istəyər, nəfsim çəkər… Yığ ovcuna meyvələri, xəstəyəm axı, təbii dərmanım olar… Yığ ovcuna pullarını, bax yaxşı, mənə onlar lazım deyil… Yığ ovcuna pullarını, al  hər şeyi, hər kəsi, məndən başqa… Ovcun boşaldısa, yum gözlərini, bağla əlinlə onları… Qaranlıq, zülmət, əsarət, bir azdan gələcək kadr, xəyallar… Tıx qulağının dəliyini, eşitmə, kənar səsləri, dinlə ürəyinin səsini… Qoy əlini ürəyinə, vurur … Bir az… oxumağa davam et

Sanki, kaş ki, bəlkə də…


Hər sözümün ağasıyam, deyənədək mənimdir, susaydım kaş… Yazmazdım, deməzdim, olmazdım peşiman bəlkə də… Bilirdim hər sözüm, cümləm belə tez ünvanına çatacaq… Nəticəsinə, cavabına qatlana bilsəydik, hazır olsaydıq kaş ki… Sən eşitmədin, oxumadın, mən isə susdum, yoxdur söz, cümlələr sanki… Bir peşimançılıq, məyusluq, təsəlli gizlənir “sanki”də, “kaş ki”də, “bəlkə də”də… “Sanki” bənzətmədir təsəlli üçün, bir də ki, xəyal, arzular, sonsuz bədii təsvirlər… “Kaş ki” puç olmuş ümid, bitmiş inam, səbr, peşiman olmaq, darıxmaq… “Bəlkə də” “kaş ki”yə olubdur dərd ortağı, qardaş, sirdaş, yol yoldaşı, yaşanılmalıydı, yaşanılmadı, yaşanmamalıydı, yaşanıldı… Yarımçıqdırlar “bəlkə”lər də, “kaş ki”lər də… “Sanki” bir istəkdir, yoxluğu ilə cəlb edir … Sanki, kaş ki, bəlkə də… oxumağa davam et

Tənha insanlar…


Bir zaman sevən, tənha olmayan insanlardır tənha insanlar… Dostları, rəfiqələri, qohumları, bir zaman ailəsi olan insanlardır tənha insanlar… Hər bir insan tənhadır, tənhalığa məhkum olur doğulduğu andan ölənədək… Geci-tezi var… Qəlb və vicdan var onlarda… Çox istiqanlı, mehribandırlar əslində… Əsl insandırlar tənha insanlar… Səmimi və cəsarətli, azad və doğru, haqqın tərəfdarı olduğundan tənha qalarlar… Hər kəsi anlayar, qınamaz kimisə, qoyar özünü başqalarının yerinə tənha qalanlar… Tənha insanlar mübariz, güclü olarlar, həm də ki, həssas, kövrək… Ziddiyyətli olarlar, hər kəsə fərdi yanaşarlar… Hər kəsə inanmazlar… Bağışlasalar da, barışsalar da, nəticə çıxardarlar… Silərlərsə kimisə, birdəfəlik silərlər, yazmazlar bir daha o insanı həyatlarına… … Tənha insanlar… oxumağa davam et

Çək!


Ey, İnsan! Çək, çək əlini həyatımdan… Yaşamaq istəyirəm, qoymursan! Çək, çək gözlərini məndən… Baxışların “pis”dir, pisliyə yozurlar! Çək, çək şəklimi xəyalında… Alma əlinə vərəq, rəngli qələmlər! Çək, çək mənim yerimə yükümü… Çox ağır olsa da, bax, gör, dözürsən?! Çək, vicdan əzabı, qınadın deyə… Qınamaq asandır kənardan baxsan! Çək, çək mənim yerimdən öz nəfsini… Nəfsin ağırdır, işlərim düz gətirməz… Çək, çək barmaqlarını ciblərimdən… Boş cibdən boşluqdan başqa nə çıxar?! Çək, çək siqaretini içinə… Tüstünü vermə mən tərəfə, həyatım zəhər içindədir… Çək, çək içkini başına, ötür mədənə, yandır özünü… Mənə demə ki, mənəm günahkar! Çək, çək bir film, al əlinə kamera… Həyatımdan … Çək! oxumağa davam et

Bax!


Bax, falıma, ancaq sus, demə mənə, nə olacaq… Gələcəyi bilməsəm mən, rahat olar yaşamağım. Bax, üzümə, gözlərimin düz içinə, danışarkən… Gözlərin düşməsin dodağıma, sinəmə, ayaqlarıma. Bax, ağlıma, düşüncəmə, bədənimi süzmə barı… Nə təsəvvür edirsən sən, təxmin edə bilirəm mən… Bax, yoxdur bir sünilik məndə, inan artıq! Baxışların soyundurmasın məni, salmasın yatağa, Bir az fərqlən, olma başqaları kimi… Təxəyyülün çox zəngindir, Sənə elə gəlir, məncə… Bəlkə artıq baxmayasan?! Bax əlimə, toxunmadan əllərinlə, Bax dağınıq saçlarıma… Yoxdur daramağa həvəs, Əllərin istəyir olmaq darağın yerinə Alnımın qırışlarına bax, Öp alnımdan, bas bağrına, Gör, necə qocalıram anbaan… Sən, təsəvvür edirsən, Sən təxmin edirsən, Mənsə, hələ … Bax! oxumağa davam et

Məni bağışla, ürək…


Məni bağışla, ürək… Səni özümkü edə bilmədim… Səsini dinləmədim, çırpıntılarını, döyüntülərini ciddi qəbul etmədim… Yaraladıqca səni başqaları, dəydikcə sənə, qorumadım səni, bağışladım… Məni bağışla, ürək… Özümü sənə sevdirə bilmədim, səni isə özümə… Ağlım önəmlidir deyib, səni susdurdum, ağladın için-için, boğdum… Səni ciddi almırdım axı, sən varsan, ya yoxsan, fərq etməzdi mənə… Məni bağışla, ürək… Sən məndən daha çox canlısan, vicdanlısan… Sən məndən daha çox şanslısan, etibarlısan… Məni bağışla, ürək… Dözmədin haqsızlığa, ağrıdın, ağrıtdın məni, sonra da sancılar verdin… “Bax, indi sən daşı ağrılarımı, bəlkə anlayarsan, nə çəkdiyimi”, “Mən varam” demək istədin mənə, ürəksiz olmaq istəyirdim axı… “Bu da keçər”, “Müvəqqətidir”, … Məni bağışla, ürək… oxumağa davam et

Bilirsən, nə istəyirəm? (davamı)


Bilirsən nə istəyirəm?! Nə biləsən! Sənin fikirlərin, istəklərin məndən uzaqdır… Sən məndən daha da uzaqsan! Susmaq istəyirəm özüm üçün… Gülmək istəyirəm fikirlərimə, istəklərimə… Ağlamaq istəyirəm ölmüş dünyama… Yas tutmaq istəyirəm itirdiyim insanlara, bir zaman doğma sandıqlarıma… Səni istəyirəm, qürurum olmasa da, Cəsarətim çatmır, sənə deməyə: “Səni sevirəm… Səni sevirəm!” Hüzur var, sükunət, ətalət… Qeybə çıxıb narahatlıq, fırtına, Xeyirdimi görəsən, onların yoxluğu?! Bəlkə ağ zolaqdır həyatımda, Öndədir qara zolaqlar… Bəlkə səni görmək istəmirəm, Pozacaqsan sükunətimi, rahatlığımı, Qala bilməyəcəyəm biganə sənə?! Bəlkə də, bilmirəm hələ, əmin deyiləm… Kimsən indi mənə, doğma, yoxsa yad?! Anlaya bilmirəm, sevinirəm yoxluğuna uşaq kimi, Həyəcan, iztirab, kədər, … Bilirsən, nə istəyirəm? (davamı) oxumağa davam et

Ədəbi məclis:”Ə” dəbli məclis… 18+


Biri vardı, biri yoxdur… Sizə nədən, kimdən danışım?! Hə, bizim müasir ədəbi məclisimizdən və ədəbi məclisin ədəbi məclisə dəxli olan, olmayan, yazan və yazdığını zənn edən ədəbi mühitin adamlarından… Fevral ayından bəri müşahidə etdiklərimdən yazacağam… Yazı tənqidi, yumoristik, satirik yazıdır. Kim incimək istəyir, bəri başdan incisin. Gözlərimin ikisi aydın, eyni anda… Hə, oxucularım, sizə öncə deyim, nədir ədəbi mühit və ədəbi məclis… Ədəbi mühit – atmosferdir, mühitdir, məclis isə məkan və zamanın vəhdətidir. Ədəbi mühitin ədəbi məclisində isə ədəb adamları yığışar. Ədəbi məclis- ədib və ədibliyə yaxın və ya uzaq şəkildə, birbaşa və ya dolayısı yolla aidiyyatı olan, olmayan, yazan, … Ədəbi məclis:”Ə” dəbli məclis… 18+ oxumağa davam et

C hərfi – mənim üçün


  C hərfi – mənim üçün Ciddiyyətə varmaq, sonra çıxmaqdır, Can atmaqdır azadlığa, Cavabıdır mənə verdiyiniz sualların… C hərfi – mənim üçün Cənnət, cəhənnəmdir bu dünyada, Cəmiyyətdi qəbul etmədiyim, Cəsarətdir yazdığım hər bir yazımda… C hərfi – mənim üçün Cəhalətdir insanların arasında, Canıma çevrilən doğmalarımdır, Haqqımda danışdığınız cəfəngiyyatlar… C hərfi – mənim üçün oxumağa davam et

“Q” hərfi


Ramil Mərzilinin eyni adlı şeirinə nəzirə Q hərfi – mənim üçün Qarabağdır, Qara bağdır, Qardaş, qara daşdır, Qandır, qisasdır…     Q hərfi – mənim üçün Qadın, qeyrətdi, Qızım, qazancımdır, Qəbirdir, qazamatdır…   Q hərfi – mənim üçün Qəfəsdir, qəlbimdir… Qənaət etməkdir hisslərimə, Qürurdur həm də…   Q hərfi – mənim üçün Qocalmağa gedən yoldur, Qələbəmdir, quş tək uçmaqdır, Qaçmaqdır hər kəsdən ölümə doğru…   Q hərfi – mənim üçün Qorxmamaqdır ayrılıqdan, Qızınmaqdır soyuqda tək-tənha, Qızımdan uzaqda qəhərdən boğulmaqdır… “Q” hərfi oxumağa davam et

Sevdiyim ikinci kişisən…


Aysel Abdullazadənin eyni adlı şeirinə nəzirə Sevdiyim ikinci kişisən… Niyə ikinci?! Birinci atamdır! Tanısam da, tanımasam da! Atamı çox sevirəm, sonra səni…   Sevdiyim ikinci kişisən… Niyə ikinci?-etirazım var! Haqlısan, amma sual verirəm, “Birinci olmağa layiqsən, səncə?!”   Sevdiyim ikinci kişisən… Sonra olacaq üçüncü kişi, O da səndən doğulacaq oğlum, Sonra olacaq dördüncü kişi, Unutmusan, qardaşım var?! Sevdiyim ikinci kişisən… oxumağa davam et

Bir kişisi olmalı qadının…


Aysel Abdullazadənin eyni adlı şeirinə nəzirə Bir kişisi olmalı qadının, Güclü, ağıllı, cəsarətli, qeyrətli, Bir baxışdan anlayacaq qadınını, Sözlərə qalmayacaq ehtiyac… Üzməyəcək onu, heç bir zaman…   Bir kişisi olmalı qadının, Qoruyacaq onu qalasıtək, Sahiblənəcək ona yadlaşmadan, Olacaq hər kəsi, əri, dostu, Sevgilisi, yol yoldaşı, sirdaşı…   Bir kişisi olmalı qadının, Suallara birgə cavab verəcək, Qadını insan biləcək, əzizləyəcək, Dinləyəcək qadınını, onu sevəcək, Dəyər verəcək, hər kəsdən üstün bilərək…   Bir kişisi olmalı qadının, Qadınına inanan, qısqanmayan, Uğurlarına sevinən, fəxr edən onunla, “Sevgilim, səni sevirəm” deyəcək, Etibarlı, səbrli, hazırcavab, zarafatcıl…   Bir kişisi olmalı qadının, İkinci kişisi, atasından sonra, Ona … Bir kişisi olmalı qadının… oxumağa davam et

Sənə…


Aysel Abdullazadənin eyni adlı şeirinə nəzirə Sənə inandımsa, Bağışla, əgər bacarsan, Təqsir məndədir ancaq, Çox sadə və sadəlövhəm…   Səni sevdimsə, Bağışla yenə, neyləyim axı?! Səni sevməmək günahdır! Günaha bata bilməzdim…   Səni seçdimsə, Bağışla, bu dəfəlik, Seçimlərimdə var doğru, yanlışlar, Sən hansındasan, hələ bilmirəm…   Sənə yazdımsa, Dedimsə sözlərimi, Sus, cavabsız qalsın, Cavabını yaxşı bilirəm… Sənə… oxumağa davam et

Qadın darıxarsa…


Aysel Abdullazadənin “Qadın özlemi” şeirinə nəzirə Qadın darıxarsa, Soruşmayın niyəsini Kimin üçün, nə üçün Darıxdığını, susacaq axı?!   Qadın susarsa, Bitibdir demək ki, sözü, Bəlkə də hazırdır, Getməyə, göz yaşlarıyla…   Qadın ağlayarsa, Toxunmayın, yaxın durmayın Təki ağlasın, boşalsın içi, Bəlkə bağışladı, əfv etdi yenə…   Qadın bağışlayarsa, Məhv olacaq inamı Ehtiyat edəcək, şübhələnəcək, Səhvi bir dəfə etmirlər axı…   Qadın darıxarsa, Susar, ağlayar içində Gülər yalandan üzdə Qəlbində darıxar ancaq…   Qadın darıxarsa, Fikirləri olacaq dağınıq, Əlaqəsiz sözlər deyəcək, Yola verəcək hər kəsi…   Qadın darıxarsa, İçində yanar, İçində olar təlatüm, Fırtınalar, üzdə sussa da…   Qadın darıxarsa, Üzdə … Qadın darıxarsa… oxumağa davam et

Adamım…


Aysel Abdullazadənin şeirlinə nəzirə Eh, insan, Bilirsən, necə sevinər qadın, sevəndə, sevildiyini biləndə?! Dünyalar qədər, sonsuz, ucsuz-bucaqsız? Hələ sevdiyi insanın elçiləri onun qapısına gələndə? Necə həyəcanlanar qadın… Düşünər ki, “birdən atam məni verməz deyə, razı qalmaz oğlanın ailəsindən”… Həyəcandan var-gəl edər öz otağında, nigaran qalar, “nə oldu” deyə… “Çağırmasalar məni otağa, verməsələr şirin çayı oğlan evinə, nə olacaq sonum”? Eh, insan, Verəndə atası sevdiyi oğlana, necə xoşbəxt olar, qadın, sözlə ifadə etmək olmur o anları… Bir də barmağa üzük taxılanda, alnından öpəndə nişanlısı… Toy öncəsi hazırlıqlar, həyəcan, stress… Seçimlər, gözəllik salonu, gəlinlik… Hər qadının arzusudur, ailə qurmaq, ərə getmək, ana … Adamım… oxumağa davam et

Qadınam mən!


Aysel Abdullazadənin eyni adlı şeirinə nəzirə Bir az şirin, Bir az acıdil, Qadınam mən…   Bir az zərif, Bir az kobud, Qadınam mən…   Bir az sakit, Bir az dəcəl, Qadınam mən…   Bir az fahişə, Bir az da mələk, Qadınam mən…   Bir az zəif, Bir az güclü, Qadınam mən…   Bir az xəstə, Bir az sağlam, Qadınam mən…   Bir az sonsuz, Bir az ana, Qadınam mən…     Bir az xoşbəxt, Bir az bədbəxt, Qadınam mən…   Bir az ağır, Bir az yüngül, Qadınam mən…   Həm sevincli, Həm kədərli, Qadınam mən…   Bir az təmbəl, Bir … Qadınam mən! oxumağa davam et

Durğu işarələri… Durğu işarəsi olan insanlar… (Satirik, yumoristik yazı)


  Eh… Nə günə qaldım… Mövzu qəhətdi başıma… Yazıram nədən?! Durğu işarələrindən… Durğu işarələri gizlədir məni, gizlənirəm hər kəsdən… Gizlədirəm hisslərimi, ya fikirlərimi? Bəlkə hər ikisidir? Hələ bilmirəm?! Vardır məndə də üç nöqtə, iki nöqtə, nöqtə, vergül, nöqtəli vergül, sual, nida, suallı nida, defis, tire, dırnaq arası, mötərizə… Daha nələr, nələr… Barmaqlarımın sayı ondur iki əlimdə… Barmaqlarımla belə göstərirəm əksər durğu işarələrini… Əhsən, ey insan sənə! Durğu işarələrində gizlənirəm özümdən, fikirlərimdən, hisslərimdən… Ehtiyat edirəm onlardan  bəzən… Bəlkə də səndən yazıram, bilmirəm hələ?! Bəlkə sən varsan hər durğu işarəsində, sənin fikirlərin, arzuların, hisslərin… Bəlkə də nə mən varam, nə də ki, … Durğu işarələri… Durğu işarəsi olan insanlar… (Satirik, yumoristik yazı) oxumağa davam et

Bəlkə həyatam mən, bəlkə də ölüm… (Bir ailə həyatı dramı)


Hər kəs ölümdən qorxar, bir məndən savayı… Hər kəs ölümdən edər ehtiyat, mənsə etmərəm… Bəlkə əbədiyəm, ölümsüzəm mən, xəbərim yoxdur özümdən?! Bəlkə də, mənəm həyat, ya da ki, ölümün özü?! Bəlkə də! Bəlkə mələyəm mən?! Göylərdə çox idi səhvlərim, düzəltmək üçün, cəza kimi göndəriblər məni yer üzünə?! Bəlkə qanadlarım qırılıb, bəlkə şərlə savaşda yaralanmışam, düşmüşəm buraya?! Səhv salmışam məkanı, zamanı… Bəlkə də, var təyinatım, insanları qaytarmaq haqq yoluna, insanları insan etməkdir əsas təyinatım… Bəlkə də… Bu sirrdir, mənim sirrim, agah olmayacaq artıq kimsəyə… Bu yerdə susmalıyam… Nədir, ey insan, fikrin?! Bezmisən həyatdan? Atırsan özünü maşının altına? Etmə, qurban olaram… Bax, … Bəlkə həyatam mən, bəlkə də ölüm… (Bir ailə həyatı dramı) oxumağa davam et

YAŞAMAĞA NƏ VAR Kİ


Zamiq Mehdisoyun eyni adlı şeirinə cavab Yaşamağa nə vardı ki?! Qoysaydılar, yaşamağa, Ölmək də çox asanlaşıb, Qoymurlar amma ölməyə…   Deyirlər, çəkməliyik əzab, Deyirlər, yara, dərdlər, Xəstəliklər yaraşıqdır, Həm həyata, həm ölümə…   Yaşamağa nə var ki, Hər kəs yaşaya bilsə… Baş qoşmasa, insanlara, Yaşamaq da asanlaşar…   Yaşamağa nə var ki, Öz yükümdür, onun yox, Qoy daşıyım öz yükümü, Çəkisi olsa da ağır   Yaşamağa nə var ki, Tərəzidir daha çox Bir tərəfdə sevincim, Bir tərəfdə kədərim… YAŞAMAĞA NƏ VAR Kİ oxumağa davam et

Vurduğun sillə…


Ramil Mərzilinin “Vurmadığın sillə” şeirinə cavab Bax, dilləndi ağrılarım, Sükunətin içindəykən… Bax, sən vurdun ilk silləni, Silkələdin iç dünyamı… Bax, susmur dərin yaralarım, Kəndir asıram boynuma… Hər sətirdə göz yaşlarım, Hər sətirdə vardır dərdim, Hər sətirdə susmalıyam, Tükənmişdir artıq səbrim… Mən gedirəm addım-addım İrəliyə doğru ancaq… Mən qalxıram pillə-pillə, Zirvədir son təyinatım… İçimdədir, gizli qalan, Sözə gəlməz ah-fəryadım… Bir ayna ver, qoy bir baxım, Həyat məni neyləyibdir? Üzüm qırış, ağdır saçım, Qocalıram gündən günə… Vur yenə mənə bir sillə, Qoy yatmayım, tam oyanım… Vurduğun sillə… oxumağa davam et

Darıxmaq…


Ramil Mərzilinin eyni adlı şeirinə cavab Yenə onsuz darıxırsan, Adı yoxdur Darıxmağın… Səhər gəlir, anlayırsan, Gecə gəlir Darıxmağın…   Bu darıxmaq elə sənsən, Özün üçün darıxırsan… Darıxmağın dadı birdir, Ya şirindir, ya da acı…   Darıxmağın yolu birdir, O da gəlir qəlb, könlündən… Darıxmağa qədər yollar, Üçdür, beşdir, yüzdür, mindir…   Darıxmağın vardır sağı, Darıxmağın vardır solu, Darıxanda, bax yuxarı, Darıxanda, bax aşağı…   Darıxmaqdan asan nə var? Bəs edər bircə xatirə… Darıxmaqdan çətin nə var? Xəyallar verər işgəncə…   Darıxmağın rəngi sənsən, Darıxmağın qoxusu O, Səndən ona əsir külək, Küləkdə də var darıxmaq…   Darıxmağı burax artıq, Darıxmağın özü … Darıxmaq… oxumağa davam et

Əgər mən ölsəm…


Əgər mən ölsəm… Əgəri, şərti yoxdur ölümün, həyatın axı… Hökmən öləcəyəm, geci-tezi var… Nə qalacaq məndən sonra?! Düşünürəm çox zaman… Nə qoyacağam bu dünyada, Ya da kimləri? Canım qızımı, ana, atamı, Bir də bir zaman ən yaxın dostlarım olan doğma qardaşımı və keçmiş həyat yoldaşımı… Bir də yadlar… Oxucularım, məni bəyənməyən oxumayanları… Yazdıqlarım qalacaq məndən sonra, arzusunda olduğum fikir yoldaşım-kitabımı aparmıram özümlə… Heyiflər olsun ki… Çıxartmaq qismətim olmayacaq… Sevgimi, insanlığımı qoyacağam bu dünyada, xatirələr qalacaq mənlə bağlı, məni tanıyanlarda, tanımayanlarda… Həm pis, həm də ki, yaxşı insan olacağam kimlər üçünsə… Kimisə rəhmətlik biləcək məni, kimisə lənətlik… Qismətim budur… Adımı qoyacağam, … Əgər mən ölsəm… oxumağa davam et

Sus, bilməsin kimsə…


Ramil Mərzilinin “Kimsə bilməsin”nə nəzirə Sus, bilməsin kimsə, Yazacağımı, oxuyacağını… Sus, bilməsin kimsə, Sənlə bağlı gizli qalmalı olanları, yoxdur gizli bir məqamlar… Sükunətdə itib batmalı, bizdə qalmalı olan etirafımı, Sus, bilməsin kimsə! Sus, bilməsin kimsə, Özümlə nə aparacağımı, bu dünyadan başqa dünyaya gedirəm hansı yüklə, sirrlərlə… Sus, bilməsin kimsə… Bilməsin kimsə, bizə aiddir bunlar, bizimdir bu həqiqətlər… Bizimdir ancaq… Sən və mən… Etibar etdim, sirrlərimi paylaşdım səninlə… Səs dinlədin, mən danışdım, danışdıqca, ağladım, dinlədikcə, ah çəkdin… Sən və mən… Bir də ki, dostluğumuz, qısa ömrü olan, ölümün apardığı dostluğumuz… Qırıldı yolda… Getmədi bir istiqamətə, olmadı dostluq biz ölənədək bu həyatda… … Sus, bilməsin kimsə… oxumağa davam et

Atalarımız indi belə deyərdi:


Çoxdandır, bu mövzu ilə bağlı yazmaq istəyirdim, nəhayət ki, imkan oldu, vaxt tapdım. Atalar sözü, məsəlləri, aforizmlərin təhlili və müasir zamana uyğunlaşdırılması bu günkü mövzumdur. Bir neçə atalar sözünü qeyd edəcəyəm, müasir zamanda yaşasaydılar, nə deyərdilər? Söz var kəsdirər başı, söz var kəsər savaşı… Söz var, gələr, keçər, söz var, dələr, keçər… Əsli Müasir halı Ev kimindir?- Oturanın. Söz kimindir?- Götürənin. Ev kimindir?- Gələnləri qarşılayan, gedənləri yola salanın. Söz kimindir? – Ev yiyəsinin bütün zibillərindən xəbərdar olanın. Sözün doğrusunu uşaqdan xəbər al. Sözün doğrusunu hirslənən, spirtli içki içib ayıq vaxtı olmayan böyükdən və təzə dil açan uşaqdan soruş. Saqqalım yoxdur, … Atalarımız indi belə deyərdi: oxumağa davam et